تنهایی جاویدان

یعنی اصلا این یه نوشته نیست

اعصاب آدم که داغون باشه همین می شه دیگه

اه نمی تونم بنویسم

فعلا

گنجشگک کوچیک توی آب برکه نگاه کرد . ماه ازش پرسید :

به نظر گرفته میای ؟؟
گنجشگک کوچیک گفت : وقتی که دونه ی ارزن رو توی نوک من گذا....ش.... ت

همونجــــــــــــــــا مرد

ماه گریش گرفت ، نموند و رفت

خورشید اومد

از گنجشگک کوچیک پرسید :
چرا ماه گریه می کرد ؟؟

گنجشگک کوچیک گفت : اون سرنوشت من رو شنید

خورشید پرسید :
مگه سرنوشت تو چه جوریه ؟؟؟
گنجشگک کوچیک گفت : هیچکی فکر نمی کرد آخر داستان عشق من ، مرگ عشق در آغوش من باشه ، هیچکی فکر اینجاشو نمی کرد ...

گنجشگک کوچیک بالای سرشو نگاه کرد اما خورشید نبود

گنجشگک کوچیک هنوز کنار برکه نشسته بود و با اون پاهای قشنگ و کوچولوش با آب بازی می کرد

ابر رسید

اما نپرسید که چرا غمگینی ، پرسید : گنجشگک کوچیک ، الان چه حسی داری ؟؟؟

یعنی منظورم اینه که از دست دادن تنها کست ، می تونی تحمل کنی ؟؟؟
گنجشگک کوچیک گفت : به قیمت جونم تموم میشه

ای کاش یه آدم میومد و پرهای منو زنده زنده می کند تا اون توی آغوش من نمیره...

                                                           این دل نفرین شده ی ماست که ....

                                           تنهاست هنوز

عشقان را دهند آن دنیا ؟؟؟

معلم کلاس و ول کرد اومد دستی کشید روی سرم و گفت :

بهشت را توان درد عاشقی هرگز نیست

عاشقان را خدا خود می نازد

گفتم :

چه کنم که درد عاشقی مرا از یاد وی غافل کرد

چه شود عاقبتم ، چشمانش مرا حیران کرد

چشمای معلم پر اشک شد و از کلاس رفت بیرون

من بلند زدم زیر گریه

بغل دستیم اومد نزدیک و منو بغل کرد

گفت محمد چی شده ؟؟؟ چرا گریه می کنی ؟؟؟
گفتم :

آن عشق جاویدان گه می گقتم کجاست ؟؟؟
او الان در دل خاک خوابیده است

خاک منم ، دل در من است پس او نیز

تا ابد ، تا شاید پس از آن ، با من است

به یاد یه جفت چشم

یادت میاد همیشه بهت می گفتم

اونقدر چشمات قشنگه که من به هیچ چشم دیگه ای دل نمی بندم و عاشق هیچ چشم دیگه ای نمی شم

ولی حالا دیگه رنگ چشمات از یادم رفته ...

اونقدر بارم ناز کردی و نگام نکردی که عشق یه جفت چشم دیگه شدم

حالا دیگه خیره خیره نگام نکن

صد سال هم چشم بدوزی به چشمام ، فایده نداره ...

گل من نیومده

دارم از غصه می پوسم

چقدر این روزا بده

پرو ار تنهایی

پرم ار غصه و غم

به خیال هستم تا

نمی فهمی چه می گم

                                                            موج هایش دل زارم را به بلندای فلک می بردند

ناگهان صفحه تــــــقدیر ، چنیـــــن خورد ورق         

                                                            که ز عرش ازلی یک شبه به فرش فرو آمده ام

کاش آن شب

نفس من در غل و زنجیرم بود

این تجربه ی من از عشقه :

دونه دونه سلول معشوق مال عاشقه

و تمام عشق توی معشوقه ...

                                                       تا شقایق هست زندگی باید کرد

خبر از درد گل یاس نداشت !

باید اینگونه نوشت :

                                 هر گلی هم باشی ،چه شقایق چه میخک و چه یاس

                                                                                                             زندگی تکراریست!